Temperatuurcontrole bij ontvangst: vrachtwagen afgekeurd bij -4°C

Temperatuurcontrole bij ontvangst: een volledige vracht afgekeurd voor één pallet op -4°C

Temperatuurcontrole bij ontvangst is een vast onderdeel van elke goederenontvangst in de koudeketen. Specificaties zijn belangrijk, jazeker. Minima en maxima op gemeten parameters geven duidelijkheid, jazeker. Maar wat gebeurt er als je een specificatie blind toepast, zonder risicobeoordeling? Dan belandt een volledige vrachtwagen voedsel op de vuilnisbelt. Denk even mee over deze case. Hoe zou jij reageren?

De case: een dringende bestelling voor het koelschap

Een fabrikant krijgt een dringende bestelling van zijn retailklant. Het gaat om een ready-to-eat product, MAP verpakt, bestemd voor het koelschap.

De productspecificatie tussen klant en leverancier is duidelijk. De bewaartemperatuur moet tussen 0 en 7°C liggen.

Zo verloopt het inpakproces

Het inpakproces bij de producent ziet er zo uit:

1. De producten worden gestockeerd in de diepvriezer (max. -18°C).
2. Ze worden uitgepakt.
3. Ze komen op temperatuur in een gekoelde bufferruimte (max. 2°C).
4. Daarna volgt het manuele inpakken, begassen, sealen en etiketteren.
5. De doos nog in, en hopla: de bestelling kan vertrekken.

Haast en een wispelturige klant

De bestelling is hoogdringend. Bovendien is de klant nogal wispelturig. Alles moet dus versneld gebeuren.

Het gevolg? Bij aankomst bij de klant meet men op welgeteld 1 pallet een producttemperatuur van -4°C.

Wat zou jij doen als ontvangende partij?

Je raadt het al wat de retailer deed.

Return to sender.

Niet één pallet, maar de volledige vrachtwagen

Eén pallet weigeren? Neen hoor. De retailer weigerde de volledige vrachtwagen.

Op die vrachtwagen stonden ook andere goederen, bij positieve temperatuur. Daar had de klant echter geen oren naar.

Van levering naar vuilnisbelt

Daarna stapelen de problemen zich op:

• De klant aanvaardt geen herhaalde levering van hetzelfde lotnummer.
• Alles herverpakken kost te veel, want het is manuele arbeid.

Het resultaat: een volledige vrachtwagen met bestemming vuilnisbelt.

Voedselveiligheid nooit in het gedrang

Laat dit even bezinken. De voedselveiligheid is nooit in het gedrang gekomen. Ook kwalitatief is er geen enkel probleem met deze goederen.

Toch eindigt alles als voedselverspilling.

Groen imago, of toch niet?

Diezelfde klant maakt in de media reclame met zijn groene imago. Duurzaamheid staat er hoog op de agenda, zo lijkt het.

Who’s fooling who?

Conclusie: specificaties zijn een middel, geen doel

Temperatuurcontrole bij ontvangst is noodzakelijk. Een specificatie geeft houvast en duidelijkheid. Maar een specificatie zonder gezond verstand leidt tot beslissingen die niemand verder helpen. In deze case kwam de voedselveiligheid nooit in het gedrang, en toch ging een volledige camion verloren. Zo wordt de specificatie een doel op zich, in plaats van een middel om veilig voedsel te garanderen.

Herken jij dit soort situaties in je eigen bedrijf, als leverancier of als ontvanger? Laat het me weten in een reactie of neem contact op. Samen bekijken we hoe je specificaties, goederenontvangst en afwijkingsbeheer zo inricht dat ze voedselveiligheid beschermen, zonder onnodige verspilling.

Alexander Platteeuw